|
غلامحسين بنان
متولد ارديبهشت ماه سال 1290 خورشيدي
تهران
............................
درخيابان زرگنده ( قلهك ) در خانواده ای متعين و صاحب جاه ، به دنيا آمد .
پدرش كريم خان بنان الدوله نوری و مادرش دختر شاهزاده محمد تقی ميرزا ركنی ( ركن الدوله ) برادر ناصر الدين شاه يا پسر محمد شاه قاجار بود . از شش سالگي بنا به درخواست و توصيه استاد نی داود به خوانندگی و نوازندگی ارگ و پيانو پرداخت و در اين راه از راهنمايی های مادرش كه پيانو را بسيار خوب می نواخت بهره ها گرفت ، اولين استاد او پدرش بود و دومين استاد ، مرحوم ميرزا طاهر ضياء ذاكرين رثايی و سومين استادش مرحوم ناصر سيف بوده اند .
...........................
بنان در سال 1321 خوانندگی در راديو را آغاز كرد ، در آن زمان ، شادروان روح اله خالقی مسئوليت موسيقی راد يو را بر عهده داشت ، روزی كه بنان با عبدالعلی وزيری جهت امتحان به راديو می رود در دفتر روح اله خالقی ، ابوالحسن صبا هم نشسته بوده ، از بنان می خواهند كه برای ايشان قطعه ای بخواند و او " در آمد سه گاه " را آغاز می كند و صبا هم با ويولون او را همراهی مي كند. هنوز " در آمد " تمام نشده بود كه خالقی به صبا می گويد : " شما نواختن ويولون را قطع كنيد " و به بنان اشاره می كند " گوشه حصار " را بخواند و بنان بدون اندك مكثی ، با چنان مهارت و استادی " در آمد حصار " را می خواند و به " سه گاه " فرود می آيد كه روح اله خالقی بی اختيار برخاسته و او را در آغوش گرفته و می بوسد و آينده وی را در هنر آواز درخشان پيش بينی می كند .
" صدای بنان ، بسيار لطيف و شيرين ، زيبا و خوش آهنگ است ، كوتاه می خواند ولي در همين كوتاهی ، ذوق و هنر بسيار نهفته است ، غلت ها و تحريرهای او چون رشته مرواريد غلطانی ، به هم پيوسته و مانند آب روان است . من از صداي او مسحور می شوم ، لذتی بی پايان می برم كه فوق آن متصور نيست ، تصور نمی كنم خواننده ای به ذوق و لطف و استعداد بنان در قديم داشته باشيم ، و به اين زودي ها هم پيدا كنيم ... بنان در موسيقي ما از گوهر گرانبها هم گرانبها تر است. "
.jpg)
............................
از سال 1321 صدای غلامحسين بنان ، همراه با همكاری عده ای از هنرمندان ديگر از راديو تهران به گوش مردم ايران رسيد و ديری نگذشت كه نام بنان زبانزد همه شد و شيفتگان فراوانی در سراسر كشور پيدا كرد .
خالقی او را در اركستر انجمن موسيقی شركت داد و با اركستر شماره يك نيز همكاری را شروع كرد و از بدو شروع برنامه هميشه جاويد " گلهاي جاويدان " بنا به دعوت استاد ارجمند داود پيرنيا همكاری داشت .
بنان در طول فعاليت هنری خود ، حدود 450 آهنگ را اجرا كرد و آنچه كه امتياز مسلم صداي او را پديد می آورد ، زير و بم ها و تحريرات صدای او است كه مخصوص به خودش می باشد .
بنان نه تنها در آواز قديمی و كلاسيك ايران استاد بود ، بلكه در نغمات جديد و مدرن ايران نيز تسلط كامل داشت . تصنيف زيبا و روح پرور " الهه ناز " او بهترين معرف اين ادعا می باشد .
...........................
غلامحسين بنان به سال 1315 خورشيدی به سمت بايگان در اداره كل كشاورزی استخدام شد و بعد از چندی به شركت ايران بار كه مركز آن در اهواز بود منتقل گشت . پس از چند سال به معاونت آن اداره منصوب گرديد .
در سال 1321 به تهران آمد و بنا به پيشنهاد مرحوم فرخ كه وزير خواربار بود ، به سمت منشی مخصوص وزير به كار پرداخت . بهد از تغيير كابينه ، به اداره كل غله و نان منتقل شد و چندی كفالت اداره دفتر و كارگزينی و مدتی هم مسئوليت تحويل كوپن نان تهران را برعهده داشت .
در سال 1332 به پيشنهاد شادروان خالقی به اداره كل هنرهای زيبای كشور منتقل شد و به استاد آواز هنرستان موسيقی ملی به كار مشغول گرديد و در سال 1334 رئيس شورای موسيقی راديو شد .
غلامحسين بنان از ابتدا در برنامه های گلهای جاويدان و گلهای رنگارنگ و برگ سبز شركت داشته كه ره آورد اين همكاری ها از اين قرار می باشد :
گلهای جاويدان بدون شماره در " شور "
گلهای جاويدان بدون شماره در " سه گاه "
گلهای جاويدان بدون شماره در " همايون " با سنتور رضا ورزنده
گلهای جاويدان شماره 92 در " بيات ترك و ابو عطا "
گلهای جاويدان شماره 93 در " شور " با ويولون استاد مهدی خالدی
گلهای جاويدان شماره 98 در " ابو عطا " با تار لطف اله مجد
گلهای جاويدان شماره 118 در " ماهور " با ويولون استاد علی تجويدی و سنتور رضا ورزنده
گلهای جاويدان 118مكرر در " ابو عطا " با ويولون استاد مهدي خالدی
گلهای جاويدان 124 در " بيات ترك "
گلهای جاويدان شماره 128 در" شوشتري"
گلهای جاويدان شماره 129
گلهای جاويدان 130
گلهای جاويدان 131 در " سه گاه "
گلهای جاويدان شماره 132 در " دشتي "
گلهای جاويدان شماره 136
گلهای جاويدان شماره 137 در" چهار گاه " با پيانو استاد مرتضی محجوبی و استاد علی تجويدی
گلهای جاويدان شماره 138 
گلهای جاويدان شماره 139 در " سه گاه " با استاد جليل شهناز
گلهای جاويدان شماره 143 در " شور "
گلهای جاويدان شماره 145 در " شور " با سنتور رضا ورزنده
گلهای رنگارنگ شماره 103 در " دشتي "
گلهای رنگارنگ شماره 109 در " سه گاه "
گلهای رنگارنگ شماره 126 در " دشتي "
گلهای رنگارنگ شماره 134 در " افشاری "
گلهای رنگارنگ شماره 136 در " سه گاه "
گلهای رنگارنگ شماره 140 الف در " افشاري"
گلهای رنگارنگ شماره 140 ب در" افشاري "
گلهای رنگارنگ شماره ب مكرر
گلهای رنگارنگ شماره 149 در " دشتي "
گلهای رنگارنگ شماره 171 در " شور "
گلهای رنگارنگ شماره 172 در" شور "
گلهای رنگارنگ شماره 174 در " سه گاه "
گلهای رنگارنگ شماره 176 در " دشتي "
گلهای رنگارنگ شماره 190 در " سه گاه "
گلهای رنگارنگ شماره 201 در " ابو عطا "
گلهای رنگارنگ شماره 205 در " افشاري "
گلهای رنگارنگ شماره 210 در " بو سيلك "
گلهای رنگارنگ 210 ب مكرر در " بوسيلك "
گلهای رنگارنگ 211 در " سه گاه "
گلهای رنگارنگ شماره 228 در " افشاري "
گلهای رنگارنگ شماره 330در " دشتي "
گلهای رنگارنگ شماره 232 در " دشتي "
گلهای رنگارنگ شماره 234 در " دشتي و ماهور"
گلهای رنگارنگ شماره 237 در " ماهور "
گلهای رنگارنگ شماره 242 در " شور "
گلهای رنگارنگ شماره 245 در " همايون "
گلهای رنگارنگ شماره 249 در " شور "
گلهای رنگارنگ شماره 250 در " دشتي "
گلهای رنگارنگ شماره 251 بختياري ( محلي )
گلهای رنگارنگ شماره 252 در " همايون "
گلهای رنگارنگ شماره 254 در " اصفهان "
گلهای رنگارنگ شماره 256 در " شور "
گلهای رنگارنگ شماره 257 در " ماهور "
گلهای رنگارنگ شماره 265 در " اصفهان "
برگ سبز شماره 27 در " سه گاه "
برگ سبز شماره 31در " افشاري "
برگ سبز شماره 46 در " سه گاه "
برگ سبز شماره 63 در " اصفهان "
برگ سبز شماره 83 در " سه گاه "
برگ سبز شماره 107 در" اصفهان "
برگ سبز شماره 145 در " همايون "
و برنامه های متعدد و گوناگون ديگری كه از اين خواننده بزرگ و هنرمند به يادگار مانده است .
.........................
غلامحسين بنان مدتها بود كه به ناراحتی جهاز هاضمه مبتلا شده بود از طرف ديگر حنجره اش نيز آمادگی بيان نياز های رونيش را نداشت و به همين دليل اندک اندک از خواندن اجتناب ورزيد و از صحنه هنر كناره كشيد و حدود بيست سال آخر عمر را تقريبا فعاليت چشم گيری نداشت و روز به روز این ناراحتی او را بيشتر رنجور می كرد و متاسفانه كوشش های پزشكان و خاصه مراقبت ها و از خود گذشتگی های پری بنان همسر وفادار و مهربانش هم موثر نيفتاد و سرانجام در ساعت 7 بعد از ظهر پنجشنبه هشتم اسفند ماه 1364 خورشيدی در بيمارستان ايرانمهر قلهك جهان را بدرود گفت .
|