نام: پرويز دوایی

تاریخ تولد : 1314
محل تولد : تهران
.........................................
او پس از فارغ‌التحصیلی از رشته زبان و ادبیات انگلیسی به كانون پرورش فكری كودكان رفت و مشغول به كار شد. 

نقدهای سینمایی به خاطر نگاه خاص و زبان روایی جاندارش از او یكی از مهمترین منتقدان سینمایی ایران را ساخت. به نحوی كه تا امروز و با وجود اینكه چند دهه از زمان نقدنویسی‌اش می‌گذرد به مثابه یكی از نمادین‌ترین منتقدان سینمایی ما شناخته می‌شود.

او فارغ التحصیل دانشكده ادبیات دانشگاه تهران در رشته زبان انگلیسی است. 
تسلط او بر زبان انگلیسی موجب شد تا در ترجمه مقاله، متن گفت و گوی فیلم ها برای دوبله فعال باشد. 
حاصل احاطه او بر زبان فارسی چند داستان كوتاه و انبوهی نقد و مقاله است كه همگی با زبانی شیرین نوشته شده است. " بازگشت یك سوار " نقل خاطرات و واگویی زندگی سینمایی دوایی در دوره كودكی و نوجوانی است. 
او علاقه خود را به سینما و ادبیات در دهه 1340 و آغاز دهه 1350 با نوشتن مقاله نقد سینمایی و ترجمه مقاله هایی درباره سینما و مشاركت درباره نوشتن فیلمنامه های سینمایی و فیلم های كوتاه با شور و شیفتگی كم نظیری نشان داده است. 
دوایی نقدهایش را در مجله های سیاه و سپید، فردوسی، ستاره سینما، فیلم و هنر سینمای نو، نگین، بامشاد، هنر سینما، فرهنگ و زندگی، رودكی تماشا، فصل نامه فیلم، روشنفكر و سینما می نوشت و هرگاه كه امضای پرویز دوایی را نمی خواست، زیر نوشته هایش را پ، پیك، پیام، پرویز، پ.د، پیرایه، پرویز شیوایی، پیمان و پندار و پژواك امضا می كرد. 

دوایی دبیر جشنواره فیلم كودكان و نوجوانان بود و قبل از آنكه در سال 1351 برای خدمت به كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان منتقل شود كارمند روابط عمومی وزارت دارایی بود. او آخرین مقاله مطبوعاتی اش را در سال 1353 در مجله سیاه و سپید با عنوان " خداحافظ رفقا " نوشت و سپس برای یك دوره آموزشی به چك و اسلواكی رفت و همان جا ماندگار شد. 
نخستین نوشته های دوایی در مجله ستاره سینما (1333) چاپ شد و تا سالی كه از ایران رفت به طور فعال و پیگیر درباره سینما، اهالی سینما و فیلم ها نقد و مقاله نوشت. 
او همان قدر كه از فیلم ها و فیلمسازان موسوم به موج نو حمایت می كرد در قبال سینمای موسوم به روشنفكرانه یا سكوت می كرد یا به نفی آن می پرداخت. دوایی به درك و دریافت های حسی از فیلم ها و تاثیرهای احساسی فیلم ها بر بیننده بسیار اهمیت می داد و نقدهایی را كه بر فیلم های مورد علاقه اش می نوشت با لحنی شاعرانه و پراحساس می آمیخت. نقد طولانی او بر فیلم " سر گیجه هیچكاك " (در نشریه فیلم، 1341) از این حیث یك نمونه است و جمله آخرش در نقدی بر فیلم " پستچی " (داریوش مهرجویی، 1351) بسیار روشنگر است؛ جمله ای با این مضمون كه پستچی فیلم خوبی است، اما نمی توان آنرا دوست داشت. 

او در سال 1353 به پراگ مهاجرت كرد و نخستین داستان‌هایش را در همان سال‌ها نوشت. 
نخستین مجموعه داستان او در سال 1360 با عنوان " باغ " منتشر شد. 

او هنوز ساكن پراگ است و در این سال‌ها بیشتر نوشته‌هایش را در مجله " فیلم "چاپ كرده است.
.........................................
آثار

تنهایی پر هیاهو
هنر سینما
امشب در سینما ستاره
سرگیجه
ایستگاه آبشار
راز كیهان
در ستایش سریال
سیری در سینمای ژاپن
فن سناریونویسی
فرهنگ واژه های سینمایی
سینما به روایت هیچكاك
بچه هالیوود
شهر بزرگ (۱۳۴۴) 

فیلمنامه های سینمایی :
پروانه
قدرت عشق (ماردوك الخاص و روبرت اكهارت، 1347) 
هنگامه (ساموئل خاچیكیان، 1347) 

فیلمنامه های كوتاه :
پسر شرقی (مسعود كیمیایی، 1354)،
ملك خورشید (علی اكبر صادقی، 1354)
بهارك (اسفندیار منفردزاده، 1355) 
لباسی برای عروسی (عباس كیارستمی، 1355)





منابع : 
سوره سینما
آدینه بوک 
شهروند امروز


خرید و فروش اجناس دست دوم - اتومبیل و خودروی دست دوم، ماشین دست دوم، کتاب دست دوم، و لوازم منزل دست دوم

خبرهای ایرانیان خارج از کشور - مشاغل ایرانیان خارج
« آگهی ها »
خدمات تحصیلی میر
خدمات تحصیلی - پذیرش دانشجویی و اطلاعات مفید برای دانشجویان ایرانی در مالزی
NazIran.com
وبگاه سرگرمی - کلیپ روز، آهنگ و ترانه های ایرانی، لطیفه، طالع بینی و غیره